ေရာက္တတ္ရာရာ
Thursday, August 30, 2012
Wednesday, August 29, 2012
ဇင္ေအး
တစိမ့္စိမ့္ဟာသမ်ား
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Jokes/zin%20aye%20harhta.pdf
ႏွစ္သက္စရာဟာသမ်ား
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Jokes/like.pdf
ကံခြ်န္
ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ဟာသ ၀တၳဳတိုမ်ား
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Jokes/pot_pot_parr_parr_har_tha_myarr.pdf
အရွင္ဆႏၵာဓိက
တစ္ရာႏွင့္္ တစ္ရက္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Tayar/101.pdf
ျမင့္ျမတ္ေသာ ဥေပကၡာ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Tayar/negalect.pdf
အားထုတ္ျဖစ္ဘုိ႕အဓိက
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Tayar/main.pdf
အႏိႈင္းမဲ့ ဘာ၀နာ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Tayar/unique.pdf
အႏိႈင္းမဲ့ ရဟန္း
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Tayar/unique%20monk.pdf
အႏိႈင္းမဲ့ လာဘ္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Tayar/ah%20shin%20shandar%20dit%20ka/Ah_hine_meg_lub.pdf
မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး
မဂၢင္အလုပ္မွတစ္ပါး ကယ္မည့္သူမရွိတရားေတာ္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Tayar/maggin.pdf
ေ၀ဒနာခြာနည္း
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Tayar/remove%20waydanar.pdf
ဆန္းလြင္၏စာေပလက္ရာမ်ား
တရားေတြ႕ဘုိ႕ ခ်မ္းေျမ႕ဘုိ႕
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Tayar/to%20see%20dhamma.pdf
ဓမၼစာေပမ်ား
THE STUDY OF THE ABHIDHAMMA:
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Tayar/txt_Study_Abhidhamma_Myanmar.pdf
ဖားေအာက္ေတာရ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Tayar/far%20out%20taw%20ya.pdf
What Kamma is
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Tayar/what%20kamma%20is.docx
အပၸမာဒ မဂၢဇင္း
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Tayar/be%20mindful.pdf
ေမတၱာရွင္ (ေရႊျပည္သာ)
မ်က္ရည္မက်ခင္သိေစခ်င္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Tayar/before%20drop%20tear.pdf
Monday, August 27, 2012
ဒဂုန္ေရႊမွ်ား၏စာေပလက္ရာမ်ား
ကြ်န္မင္းသား
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Dagon%20Shwemhyar/Dagon%20Shwe%20Mhyar-Prince%20of%20slaves.pdf
အီဂ်င္းဘုရင္မာယာရွင္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Dagon%20Shwemhyar/dagonshwemyar%28egit-queen-maryarshin%29.pdf
ေရာ္ဘင္ဆင္ကရူးဆိုး
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Dagon%20Shwemhyar/dagonshwemyar%28yawbinsinkayusoe%29.pdf
ခ်စ္ဦးညိဳ၏စာေပလက္ရာမ်ား
ဒု႒ဂါမဏိ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Chit%20oo%20nyo/208%20Chit%20Oo%20Nyo%2005.pdf
အစီရ၀တီႏွင့့္ ကုဏလေကသာ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Chit%20oo%20nyo/222_chit_oo_nyo_04.pdf
ခ်စ္ေသာပါဒဧကရီ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Chit%20oo%20nyo/4502750-Chit-Oo-Nyo-Chit-Ya-Par-Da-Aye-ka-Re.pdf
ေနမင္းလမင္းသိန္းရာေထာင္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Chit%20oo%20nyo/4502757-Chit-Oo-Nyo-nay-min.pdf
ေလာကဓံံႏွင့္လမ္းေလွ်ာက္အတူထြက္ျခင္း
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Chit%20oo%20nyo/4502769-Chit-Oo-Nyo-Law-Ka-Dan-Hnint-Lan-Shout-Htwet-Chinn.pdf
ရွင္ေစာပု
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Chit%20oo%20nyo/4502823-Chit-Oo-Nyo-Queen-Shin-Saw-Pu-.pdf
ခ်စ္သူမင္းနႏၵာ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Chit%20oo%20nyo/Chit%20Oo%20Nyo%28Chit%20thu%20Min%20Nandar%29.pdf
အၾကည္ေတာ္၏စာေပလက္ရာမ်ား
တစ္ခါက ငယ္ငယ္ေလးေတြ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/5525234-A-Kyi-Taw-1-khar-ka-nge-nge-lay-tawe-.pdf
အိပ္မက္ အပိုဒ္ခြဲ ၉
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/5525277-A-kyi-Taw-Dream-chapter-9.pdf
ျပဳတ္ထြက္သြားေသာ ေက်ာရိုးဆစ္ကေလးမ်ား
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/a%20kyi%20daw--kyaw%20yoe%20sit.pdf
ကြ်န္ေတာ္ေထာင္းခဲ့ေသာေပါင္မ်ား
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/a%20kyi%20taw%20-%20kyone%20taw%20htaung%20khe%27%20thaw%20paung%20myar.pdf
ညာတာပါေတး
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/a%20kyi%20taw%20-%20nyar%20tar%20par%20tae.pdf
ကြ်န္ေတာ့္ခ်စ္သူူေျပာေသာ သူ႕ခ်စ္သူအေၾကာင္း
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/a%20kyi%20taw%20-%20Sweetheart%20of%20my%20sweetheart.pdf
ကေ၀ပ်ိဳ၏နိဒါန္း
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/a%20kyi%20taw%20-Begin%20of%20virgin.pdf
စြယ္စံုလက္ေဆာင္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/akhidaw%20-SwelSoneGift.pdf
ေရႊမုိးသည္း
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/akyidaw%20-%20Shwe%20Moe%20Thal.pdf
ကေလးလက္ေရး
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/akyidaw%20-kalaylatyay.pdf
ရီတန္းေအာ့(ဖ) ဘလူး
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/akyidaw_returnofblue_.pdf
အုိင္အုိဒင္းကိုကိုၾကီး
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/akyitaw%28Iodin%20Ko%20Ko%20Gyi%29.pdf
ေယာကၡမနဲ႕တစ္ေထာင့့္တစ္ည
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/akyitaw_yauke%20kha%20ma.pdf
မိုးတိမ္ပံုျပင္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/Sky_Story-A_Kyi_Taw.pdf
ဇ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/za.pdf
ေက်ာက္သင္ပုန္းေတြမုိးထားတဲ့အိမ္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/AkyiDaw/tablet%20house.pdf
ေတာသားၾကီး
သဲလွည္း
အိမ္
အခ်စ္သာအမွန္တရားျဖစ္ရင္ကြ်န္ေတာ္မွားေနတာၾကာျပီ
နတ္ေနကိုင္း
သားဘီလူး
ပိုးေကာင္မ်ား
ျမစ္ျပင္ေပၚထင္က်န္ေနေသာေျမြေျခရာမ်ား
ေရႊမိုးသည္း
မိန္းမဋီကာ
မိေခ်ာ
ေအာင္ေျမ
ဘီးလူး
အသည္းကြဲ
၂၄ နာရီ
ေဆြတစ္ရာေမာင္တစ္ကိ်ပ္
၀ါရင့့္အေရာင္ထိုင္း
နတ္ျပည္၏နံနက္ခင္း
လွအုိးကြဲ
ေအာင္ခန္႕၏စာေပလက္ရာမ်ား
အနာဂတ္မ်က္လံုးရွင္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Aung%20Khant/future%20eye.pdf
လက္သံုးေတာ္ဓါး
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Aung%20Khant/knife.pdf
Saturday, August 25, 2012
ဦးေက်ာ္ေဇယ်
တရားခြင္ဟာသ
http://www.mediafire.com/view/?b6mr4kef0slu0na
အမႈအခင္းေရွ႕ေနႏွင့္ တရားခြင္ဟာသမ်ား
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Jokes/kyawzayya%28amhukhinshaynaynhintayarkhwinharthamyar%29.pdf
ဥပေဒသမား လက္စြဲစကား
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Law%20%28U%20Kyaw%20Zay%20Ya%29/Ukyawzayya%28u_pa_day_tamar_lat_swe%29.pdf
အတုိင္ပင္ခံ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Law%20%28U%20Kyaw%20Zay%20Ya%29/Ukyazayya%28atie_pin_khan%29.pdf
ေလသူရဲဲတစ္ဦး
မုန္တုိင္းႏွင့္သစၥာ
http://www.mediafire.com/?2edwnd1mn17mvz1
သန္းေခါင္ယံခရီးသည္ႏွင့္ကို္ယ္ေတြ႕ေလေၾကာင္း၀တၳဳတိုမ်ား
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Lay%20Thu%20Ye%27%20ta%20Oo/midnight.pdf
ငလ်င္ဗုန္းၾကဲခဲ့စဥ္က
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Other%20Arthur/Short%20Myanmar%20Novel/Morden%20writer/laythuyae%28nga_lwin_bome_kyal%29.pdf
ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက
ေမတၱာတရား
http://www.mediafire.com/view/?5x5a63c3xlylob5
သတိနဲ႕ေျပာပါ
http://www.mediafire.com/view/?w5jrngfzd7asxj1
လေရာင္ခ်ိဳ
ၾကိဳးျပတ္သြားတဲ့မိုးတိမ္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/La%20Yaung%20Cho/la%20yaung%20cho_moe%20tain.pdf
လေရာင္ခ်ိဳ
ၾကိဳးျပတ္သြားတဲ့မိုးတိမ္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/La%20Yaung%20Cho/la%20yaung%20cho_moe%20tain.pdf
ခင္ေမာင္တိုး (မိုးမိတ္)
ေမာ့ရင္းရယ္စရာ အရက္ေလာကဟာသမ်ား
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Khin%20Mg%20Toe/alkohol.pdf
အေမရိကန္သမၼတတို႕ရဲ႕ဟာသမ်ား
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Khin%20Mg%20Toe/american.pdf
ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး၏စာေပလက္ရာမ်ား
မုန္းေရြ႕မဟူ
http://htarhtarlwinit.blogspot.com/2012/08/blog-post_6147.html
ေသြး
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Journalist%20Ma%20Ma%20Lay/mamalay%28blood%29.pdf
ေမ့အိပ္မက္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Journalist%20Ma%20Ma%20Lay/mamalay%28mae-eain-mat%29.pdf
ပ်ိဳေလးတုိ႕အိမ္ေခါင္မုိး
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Journalist%20Ma%20Ma%20Lay/girl%20roof.pdf
ငါတုိ႕ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႕ပတ္သက္သမွ်
ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏လမ္းညႊန္ ၇ ခ်က္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/General%20A.%20S/7%20Road%20Map%20of%20Bo%20Gyoke.pdf
ဗမာ့ေအာင္ဆန္း (ဒုတိယပိုင္း)
https://dl.dropbox.com/u/98162752/General%20A.%20S/Aung%20San%20-%20Part%202.pdf
ဗမာ့ေအာင္ဆန္း (တတိယပိုင္း)
https://dl.dropbox.com/u/98162752/General%20A.%20S/Aung%20San%20-%20Part%203.pdf
ႏုိင္ငံံေရးသမား ေအာင္ဆန္း
https://dl.dropbox.com/u/98162752/General%20A.%20S/Aung%20San%20-%20Politician.pdf
ကြ်န္ေတာ္တုိ႕မွတ္မိသိရွိသမွ်ဗိုလ္ခ်ဳပ္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/General%20A.%20S/Aung%20San%20%28%20Our%20Bo%20Gyoke%29.pdf
မွတ္မိသမွ် ကိုေအာင္ဆန္း၏ေက်ာင္းသားဘ၀
https://dl.dropbox.com/u/98162752/General%20A.%20S/Aung%20San%20Student%20Life.pdf
ဦးပုကေလးေရး ငါတုိ႕ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဘာေတြလုပ္ခဲ့သလဲ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/General%20A.%20S/Bochote%20lote%20khethamya.pdf
အမွတ္တရ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း
https://dl.dropbox.com/u/98162752/General%20A.%20S/mmcp_journal___special_editon_on_commemoration_of_gen._aung_san_s_birthday___.pdf
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကဗ်ာမ်ား
http://www.mediafire.com/?3pn48v8hcev31cc
ဂ်ဴး၏စာေပလက္ရာမ်ား
ဘ၀ဇာတ္ဆရာ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/ba%20wa%20zat%20sayar.pdf
အမွတ္တရ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/a_mhat_ta_ya_juu.pdf
ခ်စ္သူ၏သမီး
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/chit_thu_ei-20_thamee.pdf
ရာဇ၀င္ထဲမွာေမာင့္ကိုထားရစ္ခဲ့ႏွင့္အျခား၀တၳဳတိုမ်ား
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/Jue%20-%20left%20at%20legend.pdf
ၾကယ္စင္တစ္ပါး ကမ္းပါးႏွင္းျဖဴ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/Jue%28%20Kyal%20Sin%20Ta%20Tar%29.pdf
အမုန္းေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/Jue%28amonekyaunephitthaw%29.pdf
လရဲ႕ေအာက္ဘက္ မုိင္အေ၀းမွာ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/Jue_-_La_Yae_Out_Phat_Mile_Away_Mhar_.....pdf
သူမင္းကိုဘယ္ေတာ့မွ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/jue_Never.pdf
အမုန္းေၾကာင့္ျဖစ္ေသာစစ္ပြဲမ်ား
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/jueamonekyaunephitthaw.pdf
သူမ၏မိုး
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/jue-rain.pdf
လေရာင္ကိုေၾကာက္သူ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/juu-afraid-of-moonlight.pdf
ခ်စ္ျခင္း၏အႏုပညာ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/juu-art-of-love.pdf
ရဲရင့့္ေသာႏွလံုးသား
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/juu-braveheart.pdf
မိန္းမႏွစ္ေယာက္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/juu-main-ma-nha-yout.pdf
မေတာ္တေရာ္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/juu-MaTawTaYaw.pdf
ျမရဲ႕လ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/juu-mya-yae-la.pdf
နာမည္ႏွင့္အသက္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/juu-NarMalNintAThet.pdf
အက္ဆစ္တစ္ခြက္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/juu-OneCupofAcid.pdf
အဆိပ္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/juu-poison.pdf
ဆဲတတ္သူမ်ား
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/juu-SaeTetThuMyar.pdf
က်မႏွင့္ေဆးလိပ္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/juu-smoking-and-me.pdf
ဆရာ၀န္ႏွစ္ေယာက္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/juu-two-doctors.pdf
ျပတင္းေပါက္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/juu-window.pdf
ၾကယ္ေၾကြတို႕ရဲ႕အေတာင္ပံ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Jue/juu-wingoffallingstar.pdf
ႏြမ္ဂ်ာသိုိင္း၏စာေပလက္ရာမ်ား
တစ္မ်ိဳးညာႏြဲ႕ေသြမဖယ္ စိုးပါနဲ႕ေမရယ္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Nwin%20Gyar%20Thine/nwan-gyar.pdf
လြမ္းေလကညင္း
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Nwin%20Gyar%20Thine/lwan%20lay%20ka%20nyin.pdf
Saturday, August 18, 2012
မ်က္၀န္းစကား
၁၉၉၈ ခုႏွစ္ေလာက္က
အမ်ိဳးမ်ားရွိရာရြာသို႕မၾကာခနေရာက္ျဖစ္သည္။ အမ်ိဳးေတြက ရြာ ႏွစ္ရြာမွာေနၾကသည္။ အေရွ႕ရြာႏွင့္အေနာက္ရြာ။
သိပ္ေတာ့မေ၀းလွ။ ေခ်ာင္းတစ္ခုသားျခားထားသည္။ ခု ေနျပည္ေတာ္ျဖစ္သြားေတာ့ တံတားထုိးထားတာေတြ႕ရသည္။
ထိုစဥ္ကေတာ့ မုိးတြင္းဆို ေဖာင္စီးျပီးသြားရသည္။ ေဖာင္ကလည္းတစ္စီးသားရွိသည္။ ဆြဲသူကလည္းတစ္ေယာက္ထဲ။
ေခ်ာင္းကမ္းစပ္တြင္ တဲထိုးေနေသာ မိသားစုမွသားၾကီးျဖစ္သူလူငယ္ေလးက ေဖာင္ဆြဲျခင္းျဖစ္သည္။
ေႏြရာသီတြင္ေတာ့
သဲမ်ားသာရွိသျဖင့္ လမ္းေလွ်ာက္သြားရံုသာ။ ေႏြတစ္ရက္တြင္ အေရွ႕ရြာမွ အေနာက္ရြာသို႕ ေခ်ာင္းကိုျဖတ္ျပီးကူးလာခဲ့သည္။
ေခ်ာင္းကမး္ပါးေဘးရွိတဲအိမ္ေလးေရွ႕သို႕ေရာက္ေသာအခါ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ထြက္ႏႈတ္ဆက္သည္။
သိေန၍မဟုတ္ဘဲ ျမိဳ႕မွလာသည့္ ဧည့္သည္မုိ႕
အထူးအဆန္းထြက္ႏႈတ္ဆက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုစဥ္က က်မသည္ ဆရာမ မဟုတ္ေသးေသာ္လည္း
အမ်ိဳးသမီးၾကီးးက က်မကို ဆရာမဟု တြင္တြင္ေခၚကာစကားေျပာသည္။
စကားေျပာေနရင္း သူမတြင္ မၾကာမီရက္ပိုင္းအတြင္း
ဆယ္တန္းေျဖဆုိမည့္သားတစ္ေယာက္ရွိေၾကာင္းသိရသျဖင့္အံၾသသြားသည္။
ေခ်ာင္းကမ္းပါးစပ္မွာ တဲထိုးေနျပီး မိုးတြင္းမွာ ေဖာင္ဆြဲတတ္သည့္
လူငယ္ေလးသည္ ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ျဖစ္မည္ဟုတ္ထင္မထားမိခဲ့ေပ။
သူမက ဆက္ေျပာသည္။ စာေမးပြဲေျဖဆိုခြင့္ကတ္ျပားထုတ္ရန္ ေငြ
၂၀၀ က်ပ္္မရွိ၍ အခက္အခဲျဖစ္ေနေၾကာင္းသိရသည္။
ထိုစဥ္က ေငြ ၂၀၀ က်ပ္သည္ အေတာ္အတန္
တန္ဘိုးရွိသည္မွန္ေသာ္လည္း သာမန္လူတန္းစားအတြက္ေတာ့ ဒီေငြေလာက္ကို ဒီလုိလူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ကို
ကူညီရန္ခက္္ခဲလွမည္မဟုတ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မ်ား ခက္ခဲေနရပါလိမ့္။ က်မက လူငယ္ေလးအတြက္ ေငြ ၂၀၀ က်ပ္ကို
ခ်က္ခ်င္းပင္ထုတ္ေပးလိုက္သည္။ အမ်ိဳးသမီးၾကီးသည္ အလြန္ပင္
၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖစ္သြားခဲ့သည္။ က်မ က လူငယ္ေလးအတြက္ အကၤ် ီတစ္ထည္ကိုပါေပးခဲ့သည္။
အမ်ိဳးသမီးၾကီးမွာ ပညာမတတ္ရွာသည့္ ရြာသူတစ္ဦးသာျဖစ္၍ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ဟုပင္ေျပာရေကာင္းမွန္းမသိပါ။ သူမ၏မ်က္လံုးတြင္ေတာ့ျမင္ေနရပါသည္။ ထိုေန႕ကလူငယ္ေလးကိုေတာ့မေတြ႕ခဲ့ရေသာ္လည္း
သူဆြဲေသာေဖာင္ကိုစီးဘူးသျဖင့္ ရုပ္ကိုေတာ့မွတ္မိေနပါသည္။
၁၄ ႏွစ္ခန္႕ၾကာျပီးေနာက္ ေႏြတစ္ရက္တြင္ က်မသည္
ထိုရြာသို႕ထပ္မံေရာက္ရွိသြားခဲ့ပါသည္။
က်မလမ္းေလွ်ာက္ေနခုိက္ ဆုိင္ကယ္တစ္စီးက်မနားမွာ
ထိုးရပ္လာသည္။ က်မအလန္႕တၾကား လွည့့္ၾကည့္လိုက္ခ်ိန္တြင္ တစ္ခါကေဖာင္ဆြဲခဲ့ေသာလူငယ္ေလးျဖစ္ေနသည္။
သူကက်မကိုတရင္းတႏွီးႏႈတ္ဆက္ပါသည္။
လြန္ခဲ့ေသာ ၁၄ ႏွစ္က ေဖာင္ဆြဲခဲ့ေသာ ႏြမ္းပါးသည့္ လူငယ္ေလးမဟုတ္ေတာ့မွန္းအသြင္အျပင္ၾကည့္ရံုႏွင့့္ပင္သိေနရသည္။
အျခားသူမ်ား၏ေျပာျပခ်က္အရ စီးပြားေရးေအာင္ျမင္ေနေၾကာင္းသိရသည္။
သူက က်မကို ဘယ္ေတာ့ျပန္မလဲဟု ေမးသည္။ က်မက နက္ဖန္ျပန္မည္ဟုေျပာေသာအခါ သူလုိက္ပို႕ေပးမည္ဟုေျပာသည္။
က်မက လက္ခံခဲ့ေသာ္လည္း ေလာက၀တ္အရေျပာျခင္းျဖစ္မည္ဟု သတ္မွတ္ကာ
ေမွ်ာ္လင့္ထားျခင္းမရွိခဲ့ပါ။
က်မျပန္မည့္ရက္တြင္ ထမင္းစားေနခုိက္သူေရာက္လာသည္။ က်မကိုလုိက္ပို႕ေပးရန္ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္။
က်မထမင္းစားေနသည့္ေဘးတြင္ထုိင္ျပီး က်မကိုေစာင့့္ေနသည္။ ထိုအခုိက္တြင္
သူ႕ထံံသို႕ဖုန္းမ်ား မၾကာခန၀င္လာသည္။ ၀င္လာသည့္ဖုန္းတုိင္းအား သူကယဥ္ေက်းစြာျငင္းပယ္ေနသည္။
ဧည့္သည္ကိုလုိက္ပို႕ရမည္ျဖစ္၍
ေနာက္မွဆက္သြယ္မည့္အေၾကာင္းသာေျပာသည္။
က်မထမင္းစားေနရာသို႕ က်မ၏ေယာင္းမျဖစ္သူလာထိုင္သည္။
က်မနွင့္အတူလုိက္ပါလာေသာ လူစိမ္းတစ္ဦးလည္းက်မႏွင့္အတူထမင္းစားရင္း ရွိေနသည္။
ထိုအခုိက္တြင္ သူက
က်မ၏ေယာင္းမျဖစ္သူအားၾကည့္ျပီးေလးေလးနက္နက္ေျပာခ်လုိက္သည္။
“ငါ့ အရင္တုန္းက အရမ္းဆင္းရဲတာ ဆယ္တန္းေျဖကာနီးေတာင္
ကတ္ထုတ္ဘုိ႕ပိုက္ဆံမရွိလုိ႕ ဒုကၡေရာက္လုိက္တာ”
က်မသူ႕ကိုအလန္႕တၾကားၾကည့္မိသည္။
လူအေတာ္မ်ားမ်ားသည္ အဆင္ေျပေအာင္ျမင္ေနခုိက္တြင္ သူတုိ႕၏နိမ္ပါးခဲ့ေသာဘ၀အစိတ္အပိုင္းမ်ားကို
ကိုယ္တုိင္ေမ့ထားလိုၾကသည္။
အျခားသူမ်ားကို ေျပာျပဘုိ႕ဆိုသည္မွာ မလႊဲသာမေရွာင္သာေသာအေျခအေနမ်ိဳးမွသာျဖစ္ႏုိင္သည္။
ခုသူ႕ကို ဘယ္သူမွ ေမးျမန္းမေနပါဘဲ သူစိမ္းမ်ားေရွ႕တြင္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာေနျခင္းျဖစ္၍ က်မအလန္႕တၾကားျဖစ္သြားျခင္းျဖစ္သည္။
သူကဆက္ေျပာသည္။
“အဲဒီအခ်ိန္မွာ အမ ေရာက္လာျပီး ေငြထုတ္ေပးခဲ့တာ၊ အကၤ် ီတစ္ထည္ေတာင္ေပးခဲ့ေသးတယ္”
အမွန္ေျပာရလွ်င္ ေငြေပးခဲ့သည္ကို က်မမွတ္မိပါသည္။ အကၤ်
ီေပးခဲ့သည့္ကို သူေျပာမွ ျပန္သတိရသြားျခင္းျဖစ္သည္။
သူက ဒါဘဲေျပာပါသည္။ ဒီ့အတြက္ က်မကို သူေက်းဇူးအရမ္းတင္တယ္။
က်မေက်းဇူးသူ႕မွာရွိတယ္ ဟုသူမေျပာပါ။ သို႕ေသာ္က်မျမင္ပါသည္။
သူ႕မိခင္တုန္းကကဲ့သို႕ပင္ သူ႕မ်က္လံုုးမွ စကားလံုးမ်ားကို က်မဖတ္ႏိုင္ခဲ့ပါသည္။
ထမင္းစားျပီးေတာ့ သူက်မ၏အျပန္ခရီးကိုလုိက္ပုိ႕ေပးခဲ့ပါသည္။
က်မသူ႕ကို ေငြေပးခဲ့စဥ္က သူ႕ဆီက တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ
တစ္ခုခုျပန္ရႏိုင္သည့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ိဳးထားႏုိင္သည့္ အေျခအေနမဟုတ္ခဲ့ပါ။
ဒါေပမယ့္ က်မျပန္ရခဲ့ပါသည္။ ရုပ္၀တၳဳပစၥည္းမ်ားေတာ့မဟုတ္ပါ။ သူ႕မ်က္လံုးထဲမွာ
က်မဖတ္ခဲ့ရသည့္ စကာလံုးမ်ားျဖစ္ပါသည္။ ထိုစကားလံုးမ်ားသည္ က်မအတြက္
ရုပ္၀တၳဳေတြထက္ပိုျပီးတန္ဘုိးၾကီးခဲ့ပါသည္။
Friday, August 17, 2012
အိပ္မက္ေတြအေကာင္အထည္ေဖာ္ဘုိ႕
က်မတုိ႕ငယ္ငယ္က
စာဖတ္ဘို႕ အေတာ္အတန္ခက္ခဲသည္ဟုေျပာရမည္။
ဖတ္စရာစာအုပ္ရႏုိင္သည့္ေနရာရွားပါးသည္။
အိမ္မွာ အေဖ၀ယ္ယူစုေဆာင္းထားေသာ
စြယ္စံုက်မ္းမ်ားရွိသည္။
အမျဖစ္သူ
ေက်ာင္းစာၾကည့္တုိက္မွငွားလာသည့္စာအုပ္မ်ားမွာ အငွားဆုိင္မွာမရႏိုင္သည့္စာအုပ္မ်ားျဖစ္ျပီး
ဖတ္လုိ႕အလြန္ေကာင္းသည္။
လမ္းထဲက စာအုပ္အငွားဆုိင္မွ
ငွားရမ္းဖတ္ရႈႏုိင္သည္။
အငွားဆုိင္မွ
ငွားဖတ္သည့္အခါ ရက္အလုိက္ငွားရမ္းခေပးရသည္။
မုန္႕ဘုိးထဲမွကုန္က်ရသည္ျဖစ္၍
ထင္သေလာက္ငွားမဖတ္ႏုိင္။
ေက်ာင္းစာက်က္မွတ္ဘုိ႕တာ၀န္ကလည္းရွိေနေသးသည္။
စာေမးပြဲေနာက္ဆံုးေန႕ဆိုလွ်င္အလြန္ေပ်ာ္သည္။
စိတ္ၾကိဳက္စာဖတ္ရေတာ့မည္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ
မုန္႕ဘုိးမရတတ္၍ ၾကိဳတင္စုေဆာင္းထားရသည္။
ငယ္စဥ္က အလြန္ေတာင့့္တမိသည့္အရာတစ္ခုမွ စာကို
စိတ္တုိင္းက်ဖတ္ခြင့္ရေရးပင္ျဖစ္သည္။
အသက္ၾကီးလာေသာအခါ စာက်က္စရာမလုိေတာ့၍
စာဖတ္ဘို႕အခ်ိန္ပိုေပးႏုိင္မည္။
ကိုယ္ပိုင္၀င္ေငြနဲ႕မို႕ စာအုပ္ငွားရမး္ခကိုလည္း
စဥ္းစားစရာမလို။
စာကိုစိတ္တုိင္းက်ဖတ္ခြင့့္ရေရးသည္
ဘ၀တစ္ခုလံုး၏အိပ္မက္ျဖစ္ခဲ့သည္။
စည္းစိမ္ဥစၥာႏွင့္အျခားေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ားသည္
အိပ္မက္တြင္ပါ၀င္ျခင္းမရွိခဲ့။
သို႕ေသာ္ ဘ၀အေတြ႕အၾကံဳအမ်ိဳးမ်ိဳးကိုျဖတ္သန္းရင္
စာေပႏွင့့္ေ၀းကြာလာသည္။
ငယ္စဥ္ကအိပ္မက္မ်ားကိုပင္ ေမ့ေလ်ာ့လာခဲ့သည္။
စာေပႏွင့္ေ၀းကြာသည္ဆိုျခင္းမွာ
ငယ္စဥ္ကေတာင့္တခဲ့ေသာစာေပမ်ားကိုဆိုလုိရင္းျဖစ္သည္။
အျခားစာေပမ်ားႏွင့္ေတာ့ေန႕စဥ္နပန္းလံုးေနရပါသည္။
ဆရာျဖစ္ကာစမွာ စာအုပ္ႏွင့့္မ်က္ႏွာမခြာဆုိသည့္စကားမွာ
အေျပာမဟုတ္လက္ေတြ႕ျဖစ္ခဲ့သည္။
ဆရာပါး၀လာေတာ့ စာအုပ္နဲ႕မ်က္ႏွာနဲနဲခြာလို႕ရလာသည္။
အျခားစာေပမ်ားဖတ္မည္ဆိုလွ်င္ဖတ္ဘို႕အခြင့္အေရးရွိလာသည္။
သို႕ေသာ္ ငယ္စဥ္က အိပ္မက္မ်ားကို ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့သည္။
အခ်ိန္ရလွ်င္ နည္းပညာဆုိင္ရာစာအုပ္မ်ားဆီသို႕သာ
စိတ္ကဦးတည္သြားသည္။
အခုေတာ့ ကိုယ့့္အျဖစ္ကို ကုိယ္ျပန္သံုးသပ္မိလာသည္။
ဒီအခ်ိန္ဟာငယ္စဥ္ကအိပ္မက္ေတြကို
အေကာင္အထည္ေဖာ္ဘို႕အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ပါလား။
စာက်က္စရာလည္းမလုိေတာ့။
ဖတ္လုိသည့္စာအုပ္မ်ားကိုအလြယ္တကူအခမဲ့ရႏုိင္သည့္
အင္တာနတ္ဆိုတာၾကီးကလည္း ကိုယ့္အခန္းထဲထိေရာက္ေနျပီ။
ဘာလိုေသးသလဲ။ ဘာမွမလုိေတာ့ပါ။ ဖတ္ဘုိ႕သာလို္ပါေတာ့သည္။
ငယ္စဥ္က စာအုပ္ကိုလုဖတ္ခဲ့ရသည္။ တစ္ခါတစ္ေလ
လုရင္းစာအုပ္ျပဲသည္အထိလည္းျဖစ္ခဲ့ဘူးသည္။
အခုေတာ့လုစရာမလို။ ကိုယ္အခမဲ့ရထားသည့္ စာအုပ္ကိုလူသန္းေပါင္းမ်ားစြာကိုမိနစ္ပိုင္းအတြင္းျပန္မွ်ေ၀ေပးႏုိင္သည့္ေခတ္ျဖစ္ေနေပျပီ။
က်မတို႕စာဖတ္ဘုိ႕သာလုိပါေတာ့သည္။ စာဖတ္ၾကပါစို႕။
ဒဂုန္တာရာ၏စာေပလက္ရာမ်ား
သံုးႏွစ္သံုးမိုး ပိုးထီး ငု၀ါပြင့့္အျပာႏု
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Dagon%20Taryar/dagontaryar%283year3rain%29.pdf
ခရမ္းႏုေရာင္ပြင္သစ္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Dagon%20Taryar/dagontaryar%28kayan_nu_yaung%29.pdf
စိမ္ျမ ညတစ္ည
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Dagon%20Taryar/dagontaryar-kyiaye%28sein-mya-nya-tanya%29.pdf
အိပ္မက္ အျပင္ကလူ
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Dagon%20Taryar/dagontayar%28eainmat-apyinka-lu%29.pdf
လေရာင္ရႊန္းျမေသာညတစ္ည
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Dagon%20Taryar/dagontayar%28la-yaung-shoon-mya-taw%29.pdf
ျမိဳင္
https://dl.dropbox.com/u/98162752/Dagon%20Taryar/dagontayar%28myaing%29.pdf
Sunday, August 12, 2012
က်မေလးစားေသာတပည့္ႏွစ္္ဦး
ဆရာကတပည့္ကိုေလးစားတယ္ဆိုတာ နည္းနည္းေတာ့ဆန္းေနမယ္ထင္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ က်မရဲ႕ဆရာဘ၀မွာ ေလးစားစရာေကာင္းတဲ့တပည့္ေတြ ႏွစ္ေယာက္ထက္ပိုျပီးရွိခဲ့ပါတယ္။
ပထမတပည့္အေၾကာင္းအရင္စ ေျပာပါမယ္။
သူက ေက်ာင္းသူတစ္ဦးပါ။
က်မတုိ႕ေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းသား/သူမ်ား ဆံံပင္ေဆးဆိုးျခင္းကို တားျမစ္ထားပါတယ္။
က်မကလည္း စီမံခန္႕ခြဲေရးဘက္က တာ၀န္ရွိသူတစ္ဦးအေနနဲ႕ ဒီကိစၥအတြက္ ကိုယ့္တပည့္ေတြကို အျမဲေျပာဆိုဆံုးမေနရပါတယ္။
တစ္ရက္မွာ ေက်ာင္းသူတစ္ဦး က်မဆီေရာက္လာတယ္။
သူ႕လာရင္းကိစၥမေမးခင္မွာဘဲ ဆံပင္ဆိုးထားတာ ေတြ႕သြားျပီး အျမဲဲေျပာဆိုဆံုးမေနတဲ့ၾကားက ဒီလုိလုပ္ရသလား ဆိုျပီး ျပစ္တင္ဆံုးမ (ဆူ) လုိက္ပါတယ္။
သူမက တိတ္ဆိတ္စြာျပန္သြားခဲ့ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ရက္မွာ က်မဆီျပန္ေရာက္လာျပန္ပါတယ္။
ဒီတစ္ခါေတာ့ ဆံပင္ကို မူလအတုိင္းအနက္ေရာင္ျပန္ဆိုးထားပါတယ္။
သူမက က်မကို ထုိင္ျပီးကန္ေတာ့ေတာင္းပန္ဘုိ႕လုပ္ပါတယ္။
က်မက ဒီေလာက္ထိမလုိတဲ့အေၾကာင္း၊ ဆံပင္ ေဆးျပန္ဆိုးျပီးျပီဆိုရင္ ရျပီလုိ႕ ေျပာလုိက္ပါတယ္။
ဒီေတာ့မွ သူမက က်မကိုေျပာပါတယ္။
မေန႕က သူ႕ကိုက်မဆူလုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႕စိတ္ထဲဲ က်မအေပၚ ညိဳျငင္တဲ့စိတ္ေလးျဖစ္သြားမိပါတယ္။
အဲဒီလိုျဖစ္ခဲ့မိတာကို ျပန္ေတာင္းပန္ခ်င္တာပါတဲ့။
က်မအရမး္အံ့ၾသသြားခဲ့ပါတယ္။
သူ႕စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္သြားတာ သူေျပာမွက်မသိတာပါ။
သူ႕အမူအရာမွာဘာမွမျမင္လုိက္ရပါဘူး။
သူ႕စိတ္ထဲဲမွာ လူမသိ သူမသိ ရုတ္တရက္ျဖစ္သြားတဲ့အမွားကိုေတာင္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာျပ ေတာင္းပန္တဲ့ တပည့္ကို က်မမေလးစားဘဲ မေနႏုိင္ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။
ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေက်ာင္းသားပါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူက ေက်ာင္းသားဆုိေပမယ့္ က်မ မသင္ရေတာ့တဲ့ေက်ာင္းသားပါ။
သူနဲ႕က်မ အလုပ္ကိစၥတစ္ခုေၾကာင့့္ရန္ကုန္မွာ ေရာက္ေနၾကတဲ့အခ်ိန္္ပါ။
သူ႕ကိစၥတစ္ခုအေရးတၾကီးျဖစ္လာတာေၾကာင့္ သူဟာ ရႈပ္ေထြးေနတဲ့ ကားလမ္းကို ျဖတ္ကူးဘုိ႕လုပ္ပါတယ္။
က်မက စိုးရိမ္စိတ္နဲဲ႕ သိပ္မေလာဘဲ ေအးေအးေဆးေဆးလုပ္ဘုိ႕ေျပာျပီး သူ႕ေဘးကေနလုိက္သြားခဲ့ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ရက္ ကိစၥေတြအားလံုးျပီးလုိ႕ လိုင္းကားေပၚမွာ ေနရာကို္ယ္စီ ရၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ သူက က်မကိုေျပာပါတယ္။
ဆရာမကို က်ေနာ္ ေတာင္းပန္စရာရွိတယ္တဲ့။
က်မက ဒီေလာက္အလုပ္ေတြရႈပ္ေနျပီး အျပန္အလွန္ကူညီလုပ္ကိုင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူက က်မကိုေတာင္းပန္စရာဘာမ်ားလုပ္ခဲ့မိတာပါလဲေပါ့။
က်မစိတ္ထဲမွာေတာ့ စိတ္ဆိုးစရာဘာမွမရွိခဲ့ဘဲကိုး။
ဒီေတာ့မွ သူကရွင္းျပတယ္။
မေန႕က သူ႕ကိစၥအေရးၾကီးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ က်မက သူ႕ကို မေလာနဲ႕လုိ႕ ေျပာလုိက္ေတာ့ သူ႕စိတ္ထဲမွာ ဆရာမအေပၚ တစ္မ်ိဳးျဖစ္သြားခဲ့တယ္တဲ့။ (က်မအထင္ေတာ့ က်မက က်မကိစၥမဟုတ္လုိ႕ ေအးေအးေဆးေဆးလုပ္ဘုိ႕ေျပာတယ္လို႕ သူယူဆလုိက္မိတာထင္ပါတယ္။ သူကေသခ်ာေတာ့ရွင္းမျပပါဘူး။)
ဒါေပမယ့္ သူ႕စိတ္ထဲဒီလိုျဖစ္သြားတယ္ဆိုတာကို က်မမသိပါဘူး။
ဘယ္သူမွမသိလုိက္တဲ့ သူ႕စိတ္ထဲက အမွားကို ထုတ္ေျပာျပီး ေတာင္းပန္တဲ့တပည့္ကို က်မခြင့္မလႊတ္ဘဲမေနႏုိင္တဲ့အျပင္ ဒီေန႕ဒီအခ်ိန္ထိ အဲဒီအျပဳအမူအတြက္ ေလးစားစရာေကာင္းတဲ့ တပည့္စာရင္းထဲမွာအျမဲပါေနပါေတာ့တယ္။
မွတ္ပံုတင္တစ္ကတ္ ေငြတစ္က်ပ္နဲ႕ရခဲ့ဘူးတယ္ ဒါေပမယ့္
အေရးအခင္းျဖစ္ျပီးကာစမွာ က်မမွတ္ပံုတင္က်ေပ်ာက္သြားခဲ့ပါသည္။
ထိုစဥ္က မွတ္ပံုတင္လုပ္ရသည္မွာ အလြန္ခက္ခဲပါသည္။
ဘာဘာညာညာ ျမိဳးျမိဳးျမက္ျမက္ေပးႏိုင္မွ ရႏုိင္ေသာေခတ္ျဖစ္သည္။
ထိုေခတ္ပ်က္မွာမွ က်မမွတ္ပံံုတင္ေပ်ာက္ခဲ့ရေလသည္။
အိမ္မွလူၾကီးမ်ားကိုလည္းအသိမေပးရဲဲပါ။
ေငြကုန္မည့္ကိစၥကို လုပ္ရေကာင္းလား၊ နေမာ္နမဲ့ႏိုင္ရေကာင္းလား အဆူခံရမည္က်ိန္းေသျဖစ္သည္။
ကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ႕ကိုယ္လုပ္ရေအာင္ကလည္း ပိုက္ဆံံမရွိပါ။
အေရးအခင္းျပီးကာစ ေက်ာင္းမ်ားပိတ္ထားသျဖင့့္ မုန္႕ဘုိးလည္းမရပါ။
မွတ္ပံုတင္ရံုးမွာ လုိင္းကားျဖင့္သြားလွ်င္ အနည္းဆံုးကား ၃ ဆင့္စီးမွေရာက္ပါသည္။
တကယ္ေတာ့ အဲဒီေလာက္ေ၀းတာမဟုတ္ဘဲ လိုင္းကားလမ္းမသင့္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
ဆိုက္ကားစီးသြားဘို႕ေတာ့ စိတ္ကူးပင္မယဥ္မိပါ။ လိုင္းကား လမ္းမသင့္ေသာေနရာမုိ႕ ဆုိက္ကားဆရာမ်ားမိုးေကာင္းေသာေနရာျဖစ္သည္။
ဒီေတာ့က်မဘာလုပ္ပါသလဲဲ။
လမ္းေလွ်ာက္သြားပါသည္။ အသြားတစ္နာရီ အျပန္တစ္နာရီခန္႕ေလွ်ာက္ရပါသည္။
တစ္ပါတ္တစ္ခါသြားရပါသည္။
သြားတုိင္းလည္းအဆင္မေျပပါ။
အေၾကာင္းတစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုျဖင့္ ျပန္ခဲ့ရသည္သာျဖစ္သည္။
သူတို႕က က်မဆီကတစ္စံုတစ္ရာထြက္လာမလားဟု ေမွ်ာ္လင့္ထားဟန္တူပါသည္။
ခဏ ခဏ အခ်ိန္းခံရလွ်င္ က်မသေဘာေပါက္သြားမည္ဟု ယူဆထားပံုေပၚသည္။
အမွန္က က်မသေဘာေပါက္ပါသည္။
လူၾကီးမ်ားမသိေအာင္လုပ္ေနရျခင္းမုိ႕ ေပါက္စရာမရွိျခင္းျဖစ္သည္။
လ အေတာ္ၾကာသည္အထိ ခ်ိန္းတုိင္းေရာက္လာတတ္ျပီး အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ိဳးစံုျဖင့့္ ထပ္မံခ်ိန္းဆိုတုိင္း ဘာမွေစာဒက မတက္ဘဲ ျပန္သြားတတ္ေသာက်မသည္ သူတုိ႕အတြက္ အနည္းငယ္ထူးဆန္းေနပံုရပါသည္။
ၾကာေတာ့ သူတုိ႕ က်မကို သေဘာေပါက္သြားၾကပါသည္။
က်မဆီက ဘာဘာညာညာ လာမွာမဟုတ္မွန္းသိသြားၾကပါသည္။
တစ္ရက္ က်မေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ က်မကို ဒီေန႕မွတ္ပံုတင္ထုတ္ေပးမည့္အေၾကာင္းႏွင့္္ ဒဏ္ေငြေပးေဆာင္ရမည့္အေၾကာင္းေျပာပါသည္။
ဒဏ္ေငြေပးရမည္ဆိုသည္ကိုေတာ့ၾကိဳတင္သိျပီးသားမို႕ သြားသည့္အခါတုိင္းေဆာင္ယူသြားခဲ့ပါသည္။
ဒဏ္ေငြဘယ္ေလာက္ေပးရမလဲဲ ဟုေမးေသာအခါ တစ္က်ပ္ဟု ေျပာပါသည္။
က်မ အသင့္ေဆာင္ယူလာေသာ ေငြတစ္က်ပ္အားထုတ္ေပးျပီး မွတ္ပံုတင္အသစ္ကေလးကိုင္ကာျပန္လာခဲဲ့ပါသည္။
စိတ္ထဲမွလည္း မွတ္ပံုတင္လုပ္ဘုိ႕ ေငြအမ်ားၾကီးေပးရတယ္ဆိုတယ္ ဘယ္မွာဟုတ္လို႕လဲ။
ခုု ငါ့့ကို တစ္က်ပ္ဘဲ ေတာင္းလိုက္တယ္ ဟုဆိုကာ ပီတိျဖစ္ျပီးျပန္လာခဲ့ပါသည္။
အိမ္ျပန္ေရာက္လွ်င္ မွတ္ပံုတင္လည္းျပန္ရျပီမုိ႕ အိမ္ကလူေတြကို အမွန္အတုိင္းေျပာျပလုိက္ေတာ့မည္။
က်မလူၾကီးေတြကို ဒုကၡမေပးတတ္တာ၊ ဇြဲဲလံု႕လ ၾကီးတာ၊ ေနာက္ဆံုး ေငြတစ္က်ပ္နဲ႕ မွတ္ပံုတင္ျပန္လုပ္ႏိုင္ခဲ့တာေျပာျပမည္ဟု စိတ္ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါသည္။
အိမ္ေရာက္ေတာ့ က်မကို ဘယ္ေလွ်ာက္သြားေနသလဲဲဟုေမးပါသည္။
က်မက အားတက္သေရာေျဖမည္အျပဳတြင္ပင္ ခုဘဲ ရ၀တ (ထိုစဥ္က ရ၀တ ေခတ္)လူၾကီးရဲဲ႕သားလာသြားတယ္၊ က်မမွတ္ပံုတင္ကို တစ္ေယာက္ေယာက္က ေကာက္ရျပီး သူတုိ႕ဆီလာေပးသြားလုိ႕ အိမ္ကိုလာပို႕တာ ဟုေျပာျပီး က်မ၏လအတန္ၾကာေပ်ာက္ဆံံုးသြားေသာ မွတ္ပံုတင္ေလးကိုုထုတ္ေပးပါေတာ့သည္။
Saturday, August 11, 2012
ခြင့့္လႊတ္တယ္ဆိုတာ (ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက၊ မဟာျမိဳင္ေတာရ))

တစ္ကယ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့
ျဖစ္ရပ္တစ္ခုကုိေျပာျပမယ္။ ဒါက အေမရိကမွာျဖစ္ခဲ့တာ။ ဒကာမၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ
့တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးကုိ လူတစ္ေယာက္က သတ္လုိက္တယ္။ သူ ့မွာ ဒီသမီးတစ္ေယာက္ထဲ
ရင္းရင္းႏွီးႏွီးခ်စ္စရာရွိတာေနာ္။ အဲဒီသမီး အသတ္ခံလုိက္ရေတာ့ အဲဒီ
ဒကာမၾကီးမွာ အၾကီးအက်ယ္စိတ္ဆင္းရဲရတယ္။ သူ ့ရဲ ့ဆံုးရႈံးမႈက ဘယ္လုိမွ
အစားထုိးလုိ ့မရႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ပစၥည္းဆံုးရႈံးတာက ျပန္ရွာရင္ရႏုိင္ေသးတယ္။
သမီးအသတ္ခံရတာ ဘယ္လုိမွ ျပန္အစားထုိးလုိ ့မရႏုိင္ဘူး။ အဲဒီဒကာမၾကီးက
ပညာလည္းတတ္၊ ပစၥည္းဥစၥာလည္းခ်မ္းသာတဲ့သူျဖစ္တယ္။
သူကေရွ့ေနေကာင္းေကာင္းငွားပီးေတာ့ သူ႕သမီးကုိ သတ္တဲ့သူကုိ
ေသဒဏ္အျပစ္ေပးေအာင္ တရားရံုးမွာစြဲခ်က္တင္တယ္။ အဲဒီျပည္နယ္မွာ
ေသဒဏ္အျပစ္ဆုိတာ မရွိဘူး။ အလြန္ဆံုး ေထာင္ဒဏ္တစ္သက္ပဲရွိတယ္။ သတ္တဲ့သူဟာ
ေထာင္ဒဏ္တစ္သက္က်သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ဒကာမၾကီးဟာ ဘယ္လုိမွ
မေက်နပ္ႏုိင္ဘူး။ သူ ့သမီးကုိ သတ္တဲ့သူေသမွပဲ သူေက်နပ္ႏုိင္မယ္ဆုိျပီး
ဆက္ျပီးေတာ့ ၾကိဳးစားေသးတယ္။ ဒီလုိမေက်နပ္ႏုိင္တဲ့ စိတ္နဲဲ႕ေနလာလုိက္တာ ၁၈
ႏွစ္ၾကာတယ္။ တစ္ျခားကိစၥေတြကုိ သူေကာင္းေကာင္းမလုပ္ႏုိင္ခဲ့ဘူး။
ဒါေပမယ့္
တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ခြင့္လြတ္ျခင္းဆုိတာကုိ သူနားလည္လာတယ္။
အသက္လည္းၾကီးလာျပီေနာ္။ ၁၈ ႏွစ္ေတာင္ၾကာသြားျပီ။ ဘ၀အေတြ ့အၾကံဳလည္းမ်ားျပီ။
တရားသေဘာေတြ သေဘာေပါက္လာတယ္။ စိတ္ထဲမွာ အဲဒီလူကုိ ခြင့္လႊတ္လုိက္တယ္။
ခြင့္လႊတ္လုိက္ျပီးေတာ့ ေထာင္ထဲကုိသြားျပီးေတာ့ အဲဒီ သတ္တဲ့လူနဲ႕ေတြ႕တယ္။
ေတြ႕ျပီးေတာ့ "နင့္ကုိ ငါ ခြင့္လႊတ္ပါတယ္" လုိ
့တစ္ကယ္စိတ္ပါလက္ပါေျပာလုိက္တယ္။ တစ္ကယ္ေက်ေက်နပ္နပ္ေျပာလုိက္တာ။
ေျပာလုိက္ေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္က်မွ သတ္တဲ့သူကလည္း ၀မ္းနည္းျပီးေတာ့ ငုိေတာ့တာပဲ။
သူ စိတ္မေကာင္းပါဘူးလုိ ့ေျပာတယ္။ သူလည္း လုပ္တုန္းက လုပ္ခဲ့ျပီးျပီေနာ္။
အခု ၁၈ ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ သူလည္းပဲ ဒုကၡေတာ္ေတာ္ေရာက္ပါျပီ။ သူ
့ဘ၀တစ္သက္လံုး ေထာင္ထဲမွာ ေနရေတာ့မွာ။
တစ္ဖက္က
ခြင့္လႊတ္ပါတယ္လုိ႕ေျပာေတာ့မွ လုပ္ခဲ့တဲ့သူကလည္း မွားပါတယ္၊
သူစိတ္မေကာင္းပါဘူးလုိ႕ေျပာတယ္။ အဲဒီဒကာမၾကီးက ေနာက္ေတာ့
ဘယ္လုိေျပာသလဲဆုိေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္အထိ သူတစ္ရက္မွ စိတ္မျငိမ္းခ်မ္းခဲ့ဘူးတဲ့။
ခြင့္မလႊတ္ႏုိင္ေသးတဲ့အခ်ိန္ထိ တစ္ေန႕မွ
သူစိတ္ျငိမ္းခ်မ္းမႈကုိမရခဲ့ပါဘူး။ ခြင့္လြတ္ႏုိင္တဲ့အခ်ိန္ကေနစျပီးေတာ့ သူ့႕စိတ္ဟာျငိမ္းခ်မ္းသြားျပီ။ လြတ္လပ္သြားျပီတဲ့။ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ဘ၀ကုိေကာင္းေအာင္ ဘယ္လုိေနရမလဲဆုိတာ သူစဥ္းစားျပီတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ခြင့္လႊတ္တယ္ဆုိတာ အဲဒီေလာက္အထိအေရးၾကီးတယ္။
ခြင့္လႊတ္တယ္ဆုိတာ
ဘာလဲဆုိေတာ့ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာ ခံစားေနရတဲ့ဒုကၡ၊ ကုိယ့္ႏွလံုး
ကုိယ့္ရင္ထဲမွာ ခံစားေနရတဲ့ နာၾကည္းမႈ၊ ပူေဆြးမႈ၊ ေသာက၊ ေဒါမနႆ၊
မခံခ်င္စိတ္ အဲဒါေတြကုိ သက္သာမႈရေအာင္
လုပ္လုိက္တာ။ ဘယ္သူသက္သာမႈ ရေအာင္လုပ္တာလဲဆုိေတာ့ ကုိယ့္စိတ္သက္သာမႈရေအာင္
ကုိယ္လုပ္လုိက္တာပါ။ ခြင့္လႊတ္တယ္ဆုိတာ ကုိယ့္စိတ္ကုိသက္သာမႈရေအာင္
ကုိယ္လုပ္လုိက္တာပါေနာ္။
ကုိယ့္စိတ္ကုိ
ဒီမုန္းတီးမႈ၊ နာၾကည္းမႈ ဆုိတဲ့ အေတြးေတြက ေႏွာင္ဖြဲ
့ထားတာကုိ လႊတ္လုိက္တာပဲ။ ဘယ္သူ ့ကုိအေႏွာင္အဖြဲ ့က လႊတ္လုိက္တာလဲဆုိေတာ့
ကုိယ့္စိတ္ကုိ အေႏွာင့္အဖြဲ ့က လႊတ္လုိက္တာပါ။ အဲဒါကုိ နက္နက္နဲနဲစဥ္းစားပါ။
သူမ်ားအေပၚမွာ
နာၾကည္းေနရတာဟာ
အမွန္ေတာ့ကုိယ့္ဘ၀ကုိ ပံုပ်က္ပန္းပ်က္ျဖစ္သြားေစပါတယ္။ ကုိယ္တစ္ကယ္
လုပ္သင့္တဲ့၊ ကုိယ့္အတြက္ အက်ိဳးရွိေစမယ့္ ကိစၥေတြကုိ လုပ္ခြင့္မရေတာ့ဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ခြင့္လႊတ္တယ္ဆုိတာ ကုိယ့္စိတ္ကုိ
လြတ္လပ္မႈေပးလုိက္တာပဲ။ ကုိယ့္စိတ္ကုိ ျငိမ္းခ်မ္းခြင့္ေပးလုိက္တာပဲ။
တစ္ကယ္ေတာ့ ကုိယ့္အက်ိဳးကုိ လုပ္လုိက္တာပါ။ သူမ်ားအက်ိဳးပါခ်င္လည္း ပါမယ္ေပါ့။ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ခ်စ္လြန္းလုိ႕အားလံုးကုိခြင့္လႊတ္ပါတယ္။ သူတုိ႕ကုိ ခြင့္မလႊတ္ႏုိင္ရင္ ကုိယ္ပဲ ခံေနရတာပဲေနာ္။
ျပီးေတာ့
ခြင့္လႊတ္တယ္ဆုိတာ ကုိယ္က အထက္စီးေနရာကေနျပီးေတာ့ မင္းကုိ
ငါခြင့္လႊတ္တယ္ဆုိျပီး တစ္ဖက္သားကုိ အႏုိင္ယူလုိက္တာမဟုတ္ဘူး။
ခြင့္လႊတ္လုိက္တယ္ဆုိတာကုိ အႏုိင္ယူလုိက္တဲ့သေဘာထားမ်ိဳးနဲ ့လုပ္လုိ
့မရဘူး။ သူက လူဆုိး၊ သူက မတရားတာကုိလုပ္တာ၊ သူက
သူေတာ္ေကာင္းစိတ္မရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ငါက သေဘာထားၾကီးၾကီးနဲ ့သူ
့ကုိခြင့္လႊတ္ပါတယ္ ဆုိျပီးေတာ့ (one up တစ္ဆင့္ျမင့္) မာနစိတ္နဲ
့ခြင့္လႊတ္လုိ ့မရဘူး။ အဲဒီလုိ စိတ္မ်ိဳးဟာ လြတ္လပ္တဲ့စိတ္မဟုတ္ဘူး။ မာနၾကီးတဲ့သူဟာ ခြင့္မလႊတ္ႏုိင္ဘူး။
အျပစ္မရွိတဲ့သူကုိ
အျပစ္တင္ျပီးမွ ခြင့္လြတ္တယ္ဆုိတာလည္း တစ္ကယ္ေတာ့ ခြင့္လႊတ္တာမဟုတ္ပါဘူး။
အႏုိင္ယူလုိက္တာပါပဲ။ ေစတနာဆုိးနဲ႕သူတစ္ပါးကုိ ဒုကၡေရာက္ေအာင္လုပ္တဲ့သူဟာ
သူ႕မွာအကုသုိလ္စိတ္ျဖစ္ေနတယ္။ သူ႕အကုသုိလ္ကုိ တစ္ျခားတစ္ေယာက္က
ေပ်ာက္ေအာင္လုပ္ေပးလုိ႕ မရဘူး။ You cannot escape from your kamma.
ကုိယ့္ကံကုိ ကုိယ္လြတ္ေအာင္ ေျပးလုိ ့မရဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကုိယ္က သူ့႕ကုိခြင့္လႊတ္လုိက္တယ္ဆုိတာ သူ့႕အကုသုိလ္ကုိေပ်ာက္ေအာင္လုပ္လုိက္တာမဟုတ္ဘူး။ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာ နာၾကည္းေနတာကုိပဲ ေပ်ာက္ေအာင္လုပ္လုိက္တာ။
ခြင့္လႊတ္တယ္ဆုိတာ
အႏုိင္ယူလုိက္တာလည္း မဟုတ္ဘူး။ အရံႈးေပးလုိက္တာလည္း မဟုတ္ဘူး။
အထက္စီးကေနတာလည္းမဟုတ္ဘူး။ ေအာက္က်ိဳ ႕တာလည္း မဟုတ္ဘူး။
Forgivness
is freeing up and putting to better use the energy once consumed by
holding grudges, harboring resentments and nursing unhealed wounds.
မုန္းတီးေနရတာ ၊ မက်က္ေသးတဲ့ ဒဏ္ရာေဟာင္းေတြကုိ ျပဳစုေနရတာနဲ
့ကုန္ေနရတဲ့ အင္အားေတြကုိ ပုိျပီးေတာ့ ေကာင္းတဲ့ေနရာမွာ အသံုးျပဳႏုိင္ေအာင္
လြတ္လပ္ေအာင္လုပ္လုိက္တာဟာ ခြင့္လႊတ္တာပဲ။
ခြင့္လႊတ္တယ္ဆိုတာ
လြတ္လပ္ေအာင္လုပ္လုိက္တာပါ။ စိတ္ဓာတ္အင္အားေတြကုိ တစ္ျခားေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြမွာ
လြတ္လြတ္လပ္လပ္သံုးခြင့္မရဘူး။ နာၾကည္းေနရတာ၊ စိတ္ဆုိးေနရတာ၊
အနာေဟာင္းေလးကုိျပန္ျပီးေတာ့ အနာသစ္ျဖစ္ေအာင္ အနာေဖးခြာေနရတာဟာ ကုိယ့္ရဲ
့စိတ္ဓာတ္အင္အားနဲ ့အခ်ိန္ေတြအလကားျဖစ္သြားေစတယ္။
အဲဒီလုိ
နာၾကည္းေနရတဲ့အတြက္ စိတ္ဓာတ္အင္အားေတြ၊ ခႏၶာကုိယ္အင္အားေတြ၊
အခ်ိန္ေတြကုန္မယ့္အစား အဲဒီအခ်ိန္နဲ ့အင္အားကုိ ပစၥဳပၸန္မွာလည္း
အက်ိဳးမ်ားေအာင္ အနာဂတ္မွာလည္း အက်ိဳးမ်ားေအာင္
ေကာင္းတဲ့ကိစၥေတြကုိလုပ္ရင္းနဲ ့အသံုးခ်ခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ
့ကုိခြင့္လႊတ္တာ။
Forgivness is an internal process. It happens within us.
ခြင့္လြတ္တယ္ဆုိတာ အတြင္းမွာျဖစ္တဲ့စိတ္စဥ္ျဖစ္တယ္။ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာပဲျဖစ္တယ္။
လူတစ္ေယာက္ကုိ
ခြင့္မလႊတ္ႏုိင္ဘူး ၊ စိတ္ဆုိးေနတယ္ ဆုိပါေတာ့။
အဲဒီစိတ္ကုိေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ေနပါ။ စိတ္ထဲမွာ သူ႕ကုိဘယ္လုိေျပာလုိက္မယ္၊
ဘယ္လုိလုပ္လုိက္မယ္ စတဲ့အေတြးေတြ
ခဏခဏေပၚေနမယ္။ ေတာ္ၾကာရင္ ျပန္ေပၚလာျပီး ခဏေလာက္ေမ့ေနျပီးေတာ့ဒီအေၾကာင္းသတိရျပန္ျပီး ျပန္ေတြးေနမိျပန္ျပီ။ အဲဒီလုိေတြးေနတာကုိ
ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ပါ။ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လုိခံစားေနရလဲ။ တင္းက်ပ္ေနတယ္။
ပင္ပန္းေနတယ္။ ဆင္းရဲေနတယ္။ ေခါင္းေတြ ပူေနတယ္။ ရင္ေတြပူေနတယ္။ သူ့႕ကုိေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနႏုိင္တဲ့အခါ သက္သာတယ္။ ေတာ္ၾကာ
သတိရျပန္ရင္ ေတြးျပန္တယ္။ အဲဒီအေတြးကုိျပန္ၾကည့္ပါ။ ဘယ္လုိခံစားရသလဲ။
ရင္ပူတယ္။ ပင္ပန္းတယ္။ ႏြမ္းနယ္တယ္။ အဲဒီလုိ ၾကည့္ဖန္မ်ားလာတဲ့အခါ
တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ သတိအားေကာင္းလာလုိ ့တည့္တည့္ျမင္ရင္ သူ့႕သေဘာသူေဆာင္တဲ့စိတ္ပဲဆုိတာ သိလာတယ္။ ျဖစ္တတ္တဲ့ သဘာ၀ပဲဆုိတာသိလာတယ္။
ကုိယ့္ဟာကုိယ္ ပင္ပန္းခံေနတယ္ဆုိတာျမင္လာတယ္။ ဒီလုိနဲ႕တစ္ခ်ိန္မွာ
ခြင့္လႊတ္ႏုိင္တဲ့စိတ္ကုိ ရသြားတယ္ဆုိပါေတာ့။
အဲဒီသူ
့အေပၚမွာ နာၾကည္းေနတဲ့စိတ္၊ မေက်နပ္တဲ့စိတ္ မရွိေတာ့ဘူးဆုိပါေတာ့၊ အဲဒီလုိစိတ္မရွိေတာ့တဲ့အခါ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လုိေနသလဲ။
ေနသာထုိင္သာရွိသြားတယ္ေနာ္။ ေနရတာ ေတာ္ေတာ္သက္သာသြားတယ္ေနာ္။
It is a feeling of wellness, freedom and acceptance.
ခြင့္လႊတ္ႏုိင္တဲ့စိတ္ဟာ
ေနလုိ ့ေကာင္းတဲ့ခံစားမႈကုိျဖစ္ေစတယ္။ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္ရင္ ေနလို႕ေကာင္းတယ္။ လြတ္လပ္သြားတယ္။ လက္ခံႏုိင္သြားတယ္။ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ကိစၥကုိ
လက္ခံႏုိင္သြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အကယ္၍စိတ္ထဲမွာ လြတ္လပ္မသြားဘူး၊ စိတ္ထဲမွာ
ျငိမ္းခ်မ္းမသြားဘူး၊ ဒီကိစၥကုိ ထပ္ခါတစ္လဲလဲေတြးေနေသးတယ္ဆုိရင္
ခြင့္မလႊတ္ႏုိင္ေသးလုိ ့ပဲ။
ခြင့္လႊတ္လုိက္တယ္ဆုိတဲ့
အဓိပၸာယ္က သူ႕ကုိနာၾကည္းေနရတာကုိ ငါလုပ္ေနဖုိ႕မလုိေတာ့ဘူး။ အဲဒါ
ငါ့အတြက္ မလုိအပ္ေတာ့ဘူး။ အဲဒါ ငါ့အတြက္ အသံုးမက်ေတာ့ဘူး ၊
အက်ိဳးမရွိေတာ့ဘူးလုိ ့သိသြားတာ။
မွတ္ခ်က္။ ။
ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက၏
သိကၡာရွိရွိေနမယ္ ၊ ခြင့္လႊတ္ပါတယ္ စာအုပ္ေကာ္ႏႈတ္ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
